MARTI TAG YASAK MI, SERBEST Mİ? VATANDAŞIN KAFASI KARIŞIK, ULAŞIMDA ÇÖZÜM BEKLENİYOR!

MARTI TAG YASAK MI, SERBEST Mİ? VATANDAŞIN KAFASI KARIŞIK, ULAŞIMDA ÇÖZÜM BEKLENİYOR!

Taksiciler yasak diyor, Martı TAG cephesinden hukuki mücadeleyle serbestlik mesajı geliyor. Mahkemelerden farklı değerlendirmeler, trafikte denetimler, bağlanan araçlar ve kesilen ağır cezalar… Peki bu karmaşanın ortasında vatandaş ne yapacak?**

Türkiye’de Martı TAG tartışması giderek büyüyor. Bir tarafta yıllardır faaliyet gösteren taksici esnafı, diğer tarafta teknoloji aracılığıyla yolcularla sürücüleri buluşturan paylaşımlı yolculuk sistemi var. Ancak tartışmanın en önemli tarafı çoğu zaman unutuluyor: Vatandaş!

Vatandaş daha uygun fiyatlı, hızlı ve ulaşılabilir bir ulaşım istiyor. Özellikle yoğun saatlerde taksi bulmakta zorlanan, yüksek ulaşım maliyetlerinden şikâyet eden insanlar alternatif sistemlere yöneliyor. Ancak TAG kullanmak isteyen de sürücülük yapmak isteyen de aynı soruyu soruyor: Bu sistem yasak mı, serbest mi?

## MAHKEME KARARI VAR, PEKİ ARAÇLAR NEDEN BAĞLANIYOR?

Martı TAG kurucusu cephesinden yapılan açıklamalarda hukuki mücadelenin sürdüğü ve sistemin yasaklanamayacağı yönünde değerlendirmeler öne çıkıyor. Nitekim 22 Ekim 2026 tarihinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin verdiği karar da tartışmayı yeniden gündeme taşıdı.

Ancak diğer tarafta TAG üzerinden yolculuk yaptığı gerekçesiyle ceza kesilen, ehliyetine el konulan ve aracı trafikten men edilen sürücüler bulunuyor.

Alanya’da gerçekleştirilen denetimlerde de TAG sürücülerine ağır yaptırımlar uygulandığı haberleri kamuoyuna yansıdı.

İşte vatandaşın anlamakta zorlandığı nokta tam olarak burası: Bir sistem hakkında mahkemeden olumlu karar çıkarken bu sistem üzerinden yolculuk yapan sürücüler neden ceza alabiliyor?

Burada platformun faaliyetinin hukuki durumu ile sürücünün yaptığı taşımacılığın mevzuata uygunluğu birbirinden ayrılmalı. Çünkü bir mahkeme kararı, bütün sürücülerin her koşulda ruhsatsız ticari taşımacılık yapabileceği anlamına gelmiyor.

Ancak vatandaşın ve sürücünün önüne açık, anlaşılır ve uygulanabilir kurallar konulması gerekiyor.

## TAKSİCİLERİN HAKKI KORUNSUN, VATANDAŞIN SEÇENEĞİ DE ELİNDEN ALINMASIN!

Elbette taksici esnafının da haklı talepleri ve ekonomik yükleri var. Vergisini ödeyen, ruhsat alan, aracına yatırım yapan ve belirli standartlara uymak zorunda olan taksiciler, aynı şartları taşımayan kişilerle rekabet etmek istemiyor.

Bu talep göz ardı edilemez.

Ancak rekabetin önünü tamamen kapatmak da doğru bir yaklaşım olmayabilir. Ulaşım sektöründe yeni teknolojilerin ve alternatif modellerin gelişmesi vatandaş açısından da önem taşıyor.

Bugün birçok sektörde dijital platformlar hizmet sunuyor. Alışverişten konaklamaya, yemekten ulaşıma kadar pek çok alanda teknoloji hayatımızı değiştiriyor.

Peki ulaşım neden bu değişimin dışında kalsın?

ÇÖZÜM YASAKLAMAK DEĞİL, SİSTEMİ YASAL HALE GETİRMEK OLABİLİR!

Asıl tartışılması gereken konu, paylaşımlı yolculuk sistemlerinin nasıl düzenleneceğidir.

Devlet belirli kurallar getirerek bu sistemi denetleyebilir:

– Sürücüler kayıt altına alınabilir.

– Vergi yükümlülükleri açıkça belirlenebilir.

– Yolcu ve sürücü güvenliği için sigorta zorunluluğu getirilebilir.

– Araçların teknik ve güvenlik standartları oluşturulabilir.

– Sürücülere belirli izin ve yeterlilik şartları uygulanabilir.

– Gerçek yolculuk paylaşımı ile ticari taşımacılık arasındaki sınır netleştirilebilir.

Böylece hem taksici esnafının hakları korunabilir hem de yeni ulaşım modellerine hukuki bir alan açılabilir.

Üstelik devlet açısından da kayıtlı faaliyet, vergi geliri ve daha etkin denetim anlamına gelebilir.

ASIL SORU ŞU: VATANDAŞ NEDEN TEK BİR SEÇENEĞE MAHKÛM KALSIN?

Ulaşım bir ihtiyaçtır. Vatandaşın cebini, zamanını ve günlük hayatını doğrudan etkiler.

Elbette herkesin hiçbir kurala tabi olmadan yolcu taşıması savunulamaz. Fakat gerekli izinleri alan, vergisini ödeyen, sigortasını yaptıran ve güvenlik koşullarını sağlayan kişilerin alternatif ulaşım sistemlerinde yer alabilmesi neden tartışılmasın?

Burada amaç taksiciyi mağdur etmek de TAG sürücüsünü kuralsız bırakmak da olmamalı.

Amaç, adil rekabetin sağlandığı, vatandaşın daha fazla seçeneğe sahip olduğu ve herkesin aynı hukuki çerçevede faaliyet gösterdiği bir ulaşım sistemi oluşturmak olmalı.

ARTIK VATANDAŞ NET BİR CEVAP İSTİYOR!**

Martı TAG yasak mı, serbest mi? Hangi şartlarda yolculuk paylaşımı yapılabilir? Hangi durumda sürücüye ceza kesilebilir? Araç hangi gerekçeyle bağlanabilir?

Bu soruların cevabı açıkça ortaya konulmalı.

Çünkü mesele yalnızca Martı TAG meselesi değil. Mesele Türkiye’de ulaşımın geleceği, rekabetin sınırları ve vatandaşın tercih hakkıdır.

Devletin görevi rekabeti ortadan kaldırmak değil, rekabeti kurallara bağlamaktır. Ulaşımda kazanan bir şirket ya da bir meslek grubu değil, vatandaş olmalıdır!**